Czy AI sprawia, że informatycy są mniej potrzebni, czy bardziej?
Wszyscy znamy przepowiednię. AI pisze kod, AI znajduje błędy, więc ludzie w IT po cichu znikają. A teraz spójrz, co naprawdę wydarzyło się w jednym bardzo dużym banku.
Jego prezes opowiedział, że w drugim kwartale bank ściągnął około 1000 kontraktorów do łatania luk w oprogramowaniu wykrytych przez zaawansowane modele AI, wśród nich Mythos od Anthropic. Pracują obok mniej więcej 3000 osób, które bank miał już do tej roboty, i po kilku miesiącach wciąż tam są. Razem z dużym rachunkiem za zgodność z przepisami o praniu pieniędzy porządki kosztowały kilkaset milionów dolarów w jednym kwartale. Jeden skan miał podobno oznaczyć ponad 23 000 problemów.
Znajdowanie jest tanie. Naprawianie nie.
Cała historia mieści się w jednym zdaniu. AI zadziwiająco dobrze wskazuje problemy. Nie sprawia jednak, że praca nad ich naprawieniem znika, bo poprawka to coś więcej niż linijka kodu.
Chwila. Skoro AI znalazło te błędy, to czemu nie może ich po prostu naprawić? Po co zatrudniać tysiąc osób?
Bo łatkę da się napisać w jedno popołudnie, a bezpieczne wdrożenie i tak zajmie tydzień. W banku każda zmiana wymaga testów regresji, miejsca w oknie serwisowym, rozmowy z dostawcą, który to oprogramowanie sprzedał, i kogoś, kto odpowie, jeśli poprawka położy system płatności. To osąd i koordynacja, a one mieszkają w ludziach.
Regulatorzy dokładają swoje. Jeden z europejskich banków centralnych dał instytucjom czas do końca października na przedstawienie planów obrony przed zagrożeniami cyfrowymi napędzanymi przez AI.
Uczciwy obraz wygląda więc tak. Zapotrzebowanie na ludzi z IT nie maleje, tylko zmienia kształt. Mniej osób do znalezienia igły, dużo więcej do segregowania, testowania, wdrażania i brania odpowiedzialności. Inne umiejętności, ten sam głód. A jeśli każda firma, która jeszcze nie puściła takiego skanu, zrobi to w przyszłym roku, ten głód urośnie, nie zmaleje.