Dlaczego dziura w PHP przeleżała ponad dziesięć lat?
Zacznijmy od tego, że to brzmi jak zmyślona historia. PHP to język, który po cichu napędza ogromną część internetu: sklepy, blogi, gotowe silniki stron, o których zwykli ludzie nawet nie wiedzą, że z nich korzystają. W tym tygodniu wyszło na jaw, że w jego rdzeniu siedzą od wersji 5.4 dwie krytyczne luki. To ponad dziesięć lat wydań. Atakujący mógł dzięki nim przejąć serwer bez znajomości hasła.
Jedna z firm zaangażowanych w sprawę szacuje, że PHP stoi pod około 70% wszystkich stron. To jej szacunek, nie spis powszechny, ale nawet połowa tej liczby robi wrażenie.
Jak coś takiego może się ukrywać?
Na pewno nie dlatego, że nikt nie patrzył. To kod otwarty, przeglądany przez lata przez tysiące ludzi. Prawdziwy powód jest nudniejszy i dużo ciekawszy: po prostu nie opłacało się za to płacić.
To błędy z gatunku tych, które mieszkają w obsłudze pamięci, kiedy coś pójdzie bardzo źle. Wyczuć, że coś jest nie tak, to jedno. Zrobić z tego atak, który działa na różnych wersjach, w różnych konfiguracjach i różnych aplikacjach, to miesiące żmudnej pracy świetnych specjalistów. Nikt nie chciał za to zapłacić, więc nikt się nie dowiedział.
Chwila. Dziesięć lat ciszy, a potem kilka tygodni z AI i po sprawie? To znaczy, że AI jest przereklamowane albo ten kod wcale nie był taki zły?
Dobre pytanie, ale nie. Według jednej z firm bezpieczeństwa jeden badacz z nowoczesnymi modelami zrobił w tydzień to, na co zespół światowej klasy potrzebowałby miesięcy. Luki były prawdziwe, potwierdzone i załatane 21 października. Nie zmienił się kod. Zmieniła się cena najtrudniejszej części roboty.
Pomyśl, co to znaczy. Każdy stary, zakurzony, ważny kawałek oprogramowania ma teraz nową metkę przy swoich sekretach. Te, które były bezpieczne tylko dlatego, że kopanie kosztowało za dużo, bezpieczne już nie są.