Kiedy producenci chipów finansują własnych klientów, to już bańka?

Nvidia i AMD wkładają 4 miliardy w Metę, a Meta wydaje je na chipy Nvidii i AMD. Prześledź to kółko.

Meta zbiera nawet około 97 miliardów dolarów na infrastrukturę AI. Pierwsza transza to 35 miliardów w akcjach, reszta ma przyjść w 2027 roku. Jak na wielką technologię w 2026 roku, nic nadzwyczajnego.

Ciekawie robi się, gdy spojrzysz, kto kupuje. Nvidia bierze akcje Mety za 3 miliardy. AMD za miliard. A co Meta zrobi z tymi pieniędzmi? Kupi chipy. Od Nvidii. I od AMD.

Moment. Czyli dostawca daje klientowi pieniądze, a klient od razu oddaje je dostawcy jako zamówienie? To kto tu właściwie płaci?

No właśnie. Pieniądze robią kółko i wracają tam, skąd wyszły. Nvidia wpisuje sprzedaż chipów w przychody, Meta wpisuje nowy kapitał, wszystkim ładnie rosną słupki. Krytycy nazywają to finansowaniem cyrkularnym i to jeden z podręcznikowych sygnałów bańki. Coś podobnego widzieliśmy już między Nvidią a OpenAI.

Dla porządku: to nie pożyczka. Nvidia i AMD kupują udziały. Ale mechanizm jest ten sam, sprzedawca pomaga sfinansować własną sprzedaż.

Deklarowany popyt kontra twarde miliardy

Zwolennicy mówią, że to po prostu strategiczne partnerstwo, a popyt na AI jest prawdziwy. Może i jest. Tylko zwróć uwagę, co da się zmierzyć, a czego nie. „Popyt jest realny” to deklaracja. Miliardy krążące między tymi samymi kilkoma firmami to konkret.

A kiedy te same pieniądze pompują przychody kilku spółek naraz, z zewnątrz coraz trudniej odróżnić prawdziwy wzrost od kółka, które samo się napędza. Dlatego ten mechanizm jest niebezpieczny. Działa pięknie dokładnie do momentu, w którym ktoś w tym kółku przestanie płacić.